<
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
شنبه 25 مهر‌ماه سال 1388 @ 13:53

اثرهای مخرب فناوری نانو بر محیط زیست

اثرهای مخرب فناوری نانو بر محیط زیست

 

.

ذرات نانو و فناوری نانو جدای از مفید بودن می‌توانند, خطرات احتمالی نیز داشته باشند؛ بنابر این, باید مسائل مربوط به ایمنی و خطرهای احتمالی همراه با این روشهای جدید را در نظر گرفت. ذرات نانو ممکن است سرعت جهش (mutation) باکتریها را افزایش دهد و تهدیدی بالقوه برای محیط زیست و سلامت انسان باشد؛ به رغم اینکه فناوری نانو محصولات موجود را مؤثرتر و کارآمدتر می‌کند، اندازه این ذرات که جزء خواص مهم آنهاست، می تواند سلامتی و محیط زیست را تهدید ‌کند. این ذرات از گرده‌های گل و گیاهان و مواد حساسیتزای معمولی نیز کوچکترند و حساسیت ایجاد میکنند. این ذرات, به سیستم دفاعی و ایمنی بدن موجودات زنده و انسان حمله میکنند. بعضی از این ذرات, پس از تنفس به کیسه‌های هوایی ریه‌ها آسیب میرسانند که در این بین, ماکروفاژها سعی می‌کنند آنها را از بین ببرند و مانع از عبور این ذرات و ورود آنها به خون شوند, ولی ماکروفاژها در تشخیص ذرات با قطر کمتر از 70 نانومتر با مشکل روبهرو می‌شوندو این ذرات می‌توانند به آسانی در خون نفوذ کنند.

 

  

گزارش شده است که نانوذرات مانند کربن سیاه و دی‌اکسیدتیتانیوم که در فرایندهای صنعتی کاربرد زیادی دارد و به آلودگی هوا نیز کمک می‌کند، موجب ایجاد التهاب و جراحتهای پوستی میشود و در ریه باقی میماند و انباشته می‌گردد.

ذرات اکسید روی و دی‌‌اکسید تیتانیوم سبب تولید رادیکالهای آزاد در سلول پوستی میشود و به DNA آسیب می‌رساند و این آسیب به DNA موجب جهش (mutation) می‌شود و تغییراتی در ساختمان پروتئین به وجود می‌آورد که ممکن است سبب سرطان و تومور شود.

به نظر می‌رسد که فعال شدن (اکتیویته) سطح و اندازه ذره, از عوامل اصلی در سمی بودن نانو ذرات است. منابع احتراق مانند اجاق‏های خوراکپزی گازی، احتراق گاز صنعتی و انواع وسایل گرمکننده خانگی موادی را تولید می‌کند که حاوی صدها یا هزاران نانولوله کربنی است و ساختارهای نانو کریستالی دارد.

شواهد حاکی از آن است که نانولوله‌های کربنی فراورینشده, «آئروسل» را در هنگام جابهجا کردن به وجود میآورد.

کارخانههایی که موادی بر پایه نانولوله‌های کربنی مانند فولرن تولید می‌کنند، می‌توانند باعث از بین رفتن گلوتامین و آسیب اکسیداتیو بر مغز ماهیان شود.

همچنین, فولرن در خاک حرکت میکند و با کرمهای خاکی جذب میشود و به این ترتیب, وارد زنجیره غذایی میگردد.نانوذرات طبیعی احتراق باحتمال مهمترین منبع تولید ذرات نانوی طبیعی در محیط زیست است. انتشار نانوذرات ساختهشده در محیط ‌زیست خطرناکتر از ذرات طبیعی است؛ زیرا آنها مواد جدیدی هستند و انسان‌ها و موجودات زنده دیگر ممکن است مکانیزمهای دفاعی کافی در برابر آنها را نداشته باشند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که به طور کلی ذرات نانوکربنی و دی‌اکسیدتیتانیوم سمی‌تر از ذرات بزرگ همان مواد هستند.

 

نتیجه گیری :‎

در سالهای اخیر، پیشرفتهای سریع علوم و فنون, بوی‍‍ژه در زمینه نانوتکنولوژی، تحولات بزرگی را در زمینههای: پزشکی، کشاورزی، صنعت، محیط زیست و علوم پایه زیستی در پی داشته است.

امروزه نقش نانوتکنولوژی در همه ابعاد, روشن است؛ اما جنبه دیگر این توانمندی، خطرهای احتمالی مرتبط با استفاده از محصولات فناوری نانو است که در صورت رعایت نکردن قوانین و مقررات خاص ایجاد میشود؛ بنابر این, ضمن تأکید بر اهمیت فناوری نانو، لازم است آییننامههایی برای انجام دادن ایمنی و سلامت استفاده از محصولات نانو تهیه و تدوین گردد تا بر اساس آن بتوان تنظیم و نظارت بر کلیه فعالیتهای نانوتکنولوژی را اعمال کرد.

در واقع, دولتها موظفاند که علاوه بر تدوین استراتژی ملی و تصویب چارچوب سازمانی برای نانوتکنولوژی، شرایط قانونی تحقیق و توسعه را مشخص کنند؛ از این رو, پیشنهاد میشود یکی از این زیرساختهای قانونی، قانون ایمنی نانو (nanosafety) باشد.

در واقع، ایمنی نانو به سیاستها و روشهای اتخاذشده برای اطمینان از کاربرد بیخطر محصولات نانو از نظر محیط زیست و سلامت انسان اطلاق میشود؛ از این رو, تدوین این سیاستها و قوانین, امری ضروری به نظر میرسد. به طوری که در حال حاضر در برخی از کشورهای پیشرفته مانند: ایالات متحده امریکا، انگلستان، فرانسه، آلمان و ژاپن قوانین ایمنی نانو وجود دارد و در هر یک از بخشهای مربوط به محصولات نانو کمیتههایی مشغول فعالیتاند. کشورهایی مانند چین و هند نیز قوانینی در این خصوص وضع کردهاند و در حال سازماندهی کمیتهها هستند؛ از این رو, تدوین این قوانین و برنامهریزی برای سازماندهی کمیتههای مرتبط، در کشور ما نیز امری ضروری به نظر میرسد.  

مرجع:http://oxred.persianblog.ir/1387/2/