<
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
شنبه 4 تیر‌ماه سال 1390 @ 14:22

الماس از پیدایش تا گوهری گرانبها

 

الماس یکی از سخت ترین جامدات شناخته شده است. معروفترین معادن الماس دنیا در جنوب و غرب آفریقا قرار دارد. الماس این نواحی معمولاً در کندوکاو خاک آتشفشان های خاموش بدست می آید. دانشمندان معتقدند این الماس ها به کندی و اثر فشار و حرارت بسیار زیاد شکل گرفته اند. الماس ها به همان زیبایی و درخشندگی ای که درجواهر فروشی ها دیده می شوند نیستند بلکه هنر بریدن و تراش دادن، درخشندگی و تلألو آنها را آشکار می کند.

نقطه ذوب الماس بسیار بالا بوده و در حدود ۳۵۰۰ درجه سانتیگراد می باشد. سختی و دانسیته زیاد الماس بر اساس ساختمانی که تحت تأثیر پیوندهای پیوندهای کووالانسی و هیبریداسیون sp3 توضیح داده می شود قابل توجیه است. در این ساختمان تمام پیوند ها یکسان و یک شکل بوده و هر اتم با چهار اتم مجاور توسط پیوندهای کووالانسی C-C با زاویه پیوندی ۱۰۹ درجه و ۲۸ دقیقه اتصال برقرار نموده است. به دلیل تعداد زیاد پیوندها در شبکه این ترکیب و نظم فوق العاده زیاد از دید زوایای پیوندی و یکسانی پیوندها الماس جزء سخت ترین مواد شناخته شده به شمار می آید. از آنجایی که تمام الکترونهای لایه ظرفیت در تشکیل پیوند شرکت نموده اند و هیچ الکترونی برای مهاجرت آزاد نیست، الماس عایق الکتریسیته می باشد. 

الماس را می توان از گرافیت با اعمال فشار زیاد به دست آورد. علاوه بر فشار می بایست دما را نیز افزایش داد تا به سرعت تبدیل قابل توجهی دست یافت. بنابراین برای ایجاد الماس طبیعی هم از نظر زمین شناسی باید چنین شرایطی فراهم بوده باشد. با شناسایی این شرایط تلاش برای ساخت الماس سنتزی در آزمایشگاه از حدود ۱۸۸۰ شروع شده و تا سال ۱۹۵۵ تمام این تلاشها با شکست مواجه گردید.

هرچند که گرافیت را می توان مستقیماً در دماهای حدود ۳۰۰۰ درجه کلوین و فشار بالای ۱۲۵ کیلو بار به الماس تبدیل کرد، اما برای حصول سرعت مناسب تبدیل، یک کاتالیزور از فلزهای واسطه مثل Fe,Cr یا Pt نیز به کار می رود که فیلم نازکی از فلز مذاب روی گرافیت تشکیل شده و آن را در خود حل می کند و دوباره به صورت الماس که قابلیت انحلال کمتری دارد رسوب می دهد. الماس هایی تا ۰.۱ قیراط که از نظر صنعتی کیفیت مرغوبی دارند و از آنها در نوک مته های حفاری استفاده می شود، را می توان از این روش به طور عادی و ارزان قیمت تولید کرد. الماس هایی که به عنوان جواهر مصرف داشته باشند نیز از این روش ساخته شده اند ولی قیمت آنها خیلی زیاد بوده و از گسترش تجاری آنها جلوگیری شده است.

شکل عادی الماس مکعبی است اما شکل شش ضلعی آن در تعدادی از سنگهای آسمانی مشاهده شده است. الماس را می توان در هوا در دمای ۶۰۰ - ۸۰۰ درجه سانتیگراد سوزاند که در این حالت گاز CO2 آزاد می شود. مردم روستایی معتقدند در نزدیکی های درختانی که بر اثر صاعقه سوخته اند می توان الماس پیدا کرد. 

مرجع: http://kimiagar85.blogfa.com/post-53.aspx 

مرجع۲ : http://geoaria.blogfa.com/post-556.aspx